Yine bir gece vakti oturmuşum masamda,
Yine rüyalardayım uykuda olmasam da.
Seni düşünmek için bahane bulmasam da,
Ne yapayım! Sensin tek; endişem de, tasam da.
Yüreğim avaz avaz haykırıyor ismini,
Aklım bir an atmıyor, hayalimden cismini,
Unutsam da; olduğun günlerin bir kısmını,
Kalbime kazımışım bir küçücük resmini.
Geç de olsa öğrendim, aşkın ne olduğunu,
Anladım bir gün aşkın, insanı bulduğunu,
Yaşamasa da insan her zaman umduğunu,
Düşlüyor hep zamanın, “bir süre” durduğunu…
by Ersin Koç (2010)



